დიდი დიღომი — მონტე კარლო სიმულაცია

რას აკეთებს სიმულაცია. ყოველ ჯერზე ვწევთ 10,000 შემთხვევით სცენარს. თითოეულ სცენარში ყველა ცვლადი დამოუკიდებლად ირჩევა თავისი სამკუთხა განაწილებიდან, შემდეგ ვთვლით EBITDA-ს (ზუსტად xlsx-ის ფორმულით) და დაფინანსების შემდგომ წმინდა შედეგს ორივე დაფინანსების სცენარისთვის. შედეგად ვიღებთ არა ერთ რიცხვს, არამედ სრულ განაწილებას და მოგების ალბათობას.

EBITDA = წმ. შემოსავალი (− output დღგ) − სააგენტო (ELP) − მშენებლობა (+ input დღგ ჩათვლა) − ადმინი. წმინდა შედეგი = EBITDA − ბანკის პროცენტი − pref კუპონი (30%/წ, $1M ძირზე). ეს ბოლო ხაზი არის ის „მინუსი", რასაც საბაზისო მოდელი აჩვენებს.

ცვლადების დიაპაზონები (დოკუმენტირებულ სცენარებზე მიბმული):

• ფასი $960–1,120 საბაზისო $1,050; ფაქტ. კონტრაქტული $1,062.5; upside $1,100.
• აბსორბცია 85–100% რამდენი გაიყიდება რეალურად — ფიზიკურად 100%-ზე მეტი ვერ გაიყიდება, ამიტომ მხოლოდ ქვევით.
• ბარტერი 6,500–8,000 მ² დოკ. 7,317.3; 8,000 downside-ია. მეტი ბარტერი = ნაკლები გასაყიდი.
• მშენებლობა $245–400/GBA ჩვენი BOQ gross $358; upside Dev/მშენებლის $250-295-კენ; overrun $400-მდე. ეს ცვლადი ყველაზე მეტად ცვლის შედეგს.
• დღგ ჩათვლა 40–100% 100% მხოლოდ სრული, ინვოისებიანი სცენარია; უინვოისო ხარჯზე 40-70%.
• ბანკის % 12–17% · ვადა Par 28-38 / Seq 44-56 თვე · მერიის ლაგი 4-12 თვე

წინასწარი ავანსის ლოგიკა (შენი დაკვირვება). ავანსი უმეტესად ზუსტად 20%-ია და დანარჩენს მყიდველი ბოლოში იხდის — არავის აქვს მოტივი წინასწარ გადაიხადოს მეტი. ამიტომ სცენარების უმეტესობაში ავანსი = 20%. მოდელში ჩავდე მხოლოდ ~15% შანსი, რომ შერეული ავანსი 20%-ზე მაღალი აღმოჩნდეს (მაქს. +15 პპ), რადგან მყიდველების მცირე ნაწილმა შეიძლება მეტი გადაიხადოს. მაღალი ავანსი ამცირებს ბანკის საშუალო ვალს (ოფსეტის კოეფიციენტით) → ნაკლები პროცენტი → უკეთესი შედეგი. ეს პარამეტრები „დაფინანსების" ბლოკში რედაქტირებადია.

შეზღუდვები. ცვლადები დამოუკიდებლადაა მოდელირებული (რეალურად ფასი და ხარჯი შეიძლება კორელირებდეს). განაწილებები სამკუთხაა — ექსპერტული დაშვება, არა ისტორიული ფიტი. pref კუპონი და სტრუქტურული ფართები ფიქსირებულია. შედეგი გადაწყვეტილების დამხმარეა, არა საბოლოო შეფასება.